همزمانیِ شکفتن و شکوفاندن 

دیروز دوربینِ کارگاهِ عروسک‌سازیِ «هرند» صحنه‌ای را ثبت کرد که دیدنش، بیش از یک تصویرِ معمولی، لبخندِ رضایت و تحسین را به لبانم آورد و مرا به عمقِ اثرِ این کارگاه‌ها فرو برد.

در «هرند»، ما از همان ابتدا به یک اصلِ ساده اما مهم اعتقاد داشتیم: کارگاه‌های ما صرفاً محلِ تولید نیست؛ اینجا فضایِ زندگی است. جذابیتی که در این هنر نهفته، باعث شده کودکانِ عزیزِ ما با اشتیاق، هم‌قدمِ مادرانشان شوند. حضورِ گرمِ آن‌ها، نه تنها مانع نیست، که برکتِ فضایِ کاریِ ماست.

در این تصویر، خانم صابریِ گرامی از اعضایِ گروهِ هرند را می‌بینید.
ایشان در حالی که خود در حال گذراندنِ تمرین و آموزش هستند، با سعه‌صدر، کودکان را دورِ خود جمع کرده و آن‌ها را در فرآیندِ ساختِ عروسک شریک کرده‌اند.

این منظره، تجلیِ واقعیِ «هم‌افزایی» است. اینکه یک نفر همزمان هم می‌آموزد و هم مشتاقانه به نسلِ بعد می‌آموزد، صحنه‌ای است که برای من بسیار ارزشمند است.
اینجا «گروهِ هرند» است.
مجموعه‌ای که با مدیریتِ مدبرانه، نگاهِ دقیق و دغدغه‌مندیِ ستودنیِ سرکار خانم کاظمیِ بزرگوار، چنین بسترِ پویایی را برپا نگه داشته و اجازه داده است تا این لحظاتِ ارزشمندِ رشد و بالندگی خلق شود. 
دست‌مریزاد به این نگاهِ بلند و مدیریتِ شایسته.
یکشنبه | ۱۷ خرداد ۱۴۰۵